Door Yvonne Hagenaars op 9 november 2015

De meest onzichtbare zichtbare vrijwilliger van Rijswijk.

Klein eerbetoon!
Afgelopen zaterdagochtend 7 november was ik samen met Erik van der Veer even op de Vrijwilligersmarkt in de bibliotheek. Erik was daar om zijn collega’s die meedoen in de buurtpreventie bij te staan. Ik was daar om te kijken of er mogelijkheden zijn om straks buddy te worden van een asielzoekersfamilie.

Die mogelijkheid was er nog niet maar er waren wel mogelijkheden om moeders te helpen bij Florence of om een bijdrage te leveren aan het nieuw op te zetten team bij Florence dat jongeren gaat begeleiden. Zeker zestien organisaties presenteerden zich.

Natuurlijk was daar ook Ruud Molenaar. En over hem wil ik het in dit blogje even hebben. Ruud is de vlees geworden vrijwilliger. Maar ook de man van zichzelf. Ruud is niet aangesloten bij een groepje van Florence. Hij doet niet mee in de pool van Mantelzorgers bij de SWR. Ik vraag me af of hij weet waar hij zich zou moeten melden als hij respijtzorger zou willen worden.
Maar Ruud is wel de vrijwilliger waar ik mijn petje diep voor afneem.

Hij is er bijna altijd als er raadsvergadering is en hij zit er dan op de tribune altijd geconcentreerd bij. Hij is er, als er Metropoolvergaderingen zijn in het Provinciehuis in Den Haag. Ruud is er bij de BBR en doet ‘daar ook dingen voor.’ Ruuds manier om duidelijk te maken dat hij iets leuk vindt of het er vreselijk mee oneens is, is een soort diepe grom of een gorgelend ‘ha ha’ te laten horen. In al die jaren dat Ruud en ik met elkaar delen moet ik eerlijk zeggen dat ik nooit echt begrepen heb, waarom hij instemt of wat hem nu precies aan het lachen maakt, maar hij is er.
Op een borrel kan hij ineens achter je staan en je iets toe vertrouwen. En niet alleen mij. Vele raadsleden voorziet hij van informatie. En omdat hij overal komt, weet hij veel, zo niet alles. Eerder dan wie ook weet hij wie er ergens burgemeester wordt bijvoorbeeld of wie er ergens een scheve schaats en waar, heeft gereden.

Ruud is er ook als de Sparrenlaan moet worden geveegd, als er ’s avonds verkeer geregeld moet worden als de Haagweg nieuw asfalt krijgt en hij loopt met een rood jasje als er evenementen zijn. Of die nu plaatsvinden op het Malieveld of hier in Rijswijk. Ruud is er bij de avondvierdaagse. Bij Inter Amicos is Ruud vaak te vinden op het koffie-uurtje.
Zoals Ruud zelf zegt ” Ja, ik ben er gewoon.” Enneuuhh Yvonne, waar ik me boos over maak dat is dat die mensen laatst in de raadszaal zo op jullie gaan schelden.”

Vanaf deze plaats maak ik een diepe buiging naar alle Ruuds van alle gemeenteraden.

Yvonne Hagenaars

 

PS: Ik beschouw dit stukje ook als een eerbetoon aan de heer Uyttenbroek die jarenlang altijd insprak in de raad en die ik nog steeds een beetje mis.

Yvonne Hagenaars

Yvonne Hagenaars

Geboren als Lemaire ga ik al jaren door het leven als Yvonne Hagenaars. Op mijn zeventiende ben ik ge-echt. Geboren worden en opgevoed als Indisch kind in een wit gezin, heeft mijn leven gekleurd. Vaak uitgescholden voor spleetoog en tijdens de treinkaping voor vuile Molukker. Deze achtergrond heeft mij allergisch gemaakt voor discriminatie, voor uitsluiting,

Meer over Yvonne Hagenaars